![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
|||
![]() |
|||
Projekt resocjalizacji i aktywizacji zawodowejMieszkania chronioneWprowadzenie
Więzienia istnieją po to, by ukrywać, że
całe społeczeństwo, w swojej banalne wszechobecności jest karceralne [1]. Nieletni, którzy weszli w konflikt z prawem, w konsekwencji swoich czynów trafiają do placówek resocjalizujących i opiekuńczych, takich jak pogotowia opiekuńcze, zakłady wychowawcze, poprawcze. Umieszczenie w jednej z tych placówek ma wpłynąć na poprawę i uzupełnienie wieloletnich braków wychowawczych (powstałych nierzadko z przyczyny niewydolności wychowawczej rodziców i środowiska nieletniego). Wychowanek nie powinien opuścić zakładu poprawczego, jeżli nie opanuje jakiejś umiejętności zawodowej, bądź nie ukończy przynajmniej szkoły podstawowej. Ma mu to pomóc w podjęciu pracy na wolności, a w efekcie zmobilizować do rozpoczęcia nowego życia. W praktyce nie ma jednak większej szansy na znalezienie jakiegokolwiek zajęcia i nie zawsze wynika to z jego złej woli. Niebagatelny wpływ mają przemiany jakie zaszły w polskiej rzeczywistości społeczno- ekonomicznej, z którą nie może poradzić sobie część zdrowego, normalnego społeczeństwa, czegóż więc innego oczekiwać po nieletnich, którzy zeszli na niewłaciwą drogę. Istotną rolę odgrywa też sama instytucja resocjalizująca i jej nadopiekuńcze formy oddziaływań wychowawczych, które w znacznym stopniu ograniczają wychowanka w podejmowaniu decyzji. Nawet jeśli założymy, że instytucje resocjalizujące prowadzą swoją działalność we wzorowy sposób, nie można liczyć na tzw. efektywność resocjalizacji, jeżli nie zapewnimy wychowankom opuszczającym zakłady właściwego startu w nowe - nieprzestępcze życie. Do nowych warunków nie dojrzała również tzw. opieka postpenitencjarna (rozumiana zwykle jako nadzór kuratora) ograniczająca się w zasadzie do kontrolowania, czy wychowanek podjął pracę lub naukę i czy nie wrócił na drogę przestępstwa. Program niniejszy jest nieśmiałą próbą rozwiązania problemu efektywności resocjalizacji nieletnich umieszczonych w Zakładzie Poprawczym i Schronisku dla Nieletnich w Białymstoku. [1] J. Baudrillard, Precesja symulakrów, w: Postmodernizm. Antologia przekładów, Wydawnictwo Baran i Suszczyński, Kraków 1997, s.175. |
|||
![]() |
|||
![]() ![]() ![]() |
|||